ILLUMINATION

สวัสดีชาวโลก~

รู้สึกตัวว่าดองนานเกินไปแล้ว ได้เวลาอัพซะที (555+)

 

การออกนอกประเทศครั้งแรกของอีเร็นค่ะ 555+ 

สำหรับโครงการ JENESYS นี่ก็เป็นโครงการที่มีวัตถุประสงค์ในการสานสัมพันธ์

ของประเทศในแถบเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ และญี่ปุ่น

เพราะฉะนั้นในทริพนี้จะมีทั้งคนไทย อินโด อินเดีย ฟิลิปินส์ นิวซีแลนด์ แล้วก็ออสเตรเลีย

นักเรียนประเทศละ 60 คน (ยกเว้นออส 240 คน)

ครูอีกประเทศละ 6 คน ออสเท่าไหร่ไม่รุ ลืมแ้ล้ว 

(เลยเห็นฝรั่งมากพอๆ กะเห็นคนเอเชีย)

แต่เวลาทัวร์ตามสถานที่ท่องเที่ยวจะแบ่งเป็นกรุ๊ป เป็นบัส คนไทยก็แยกกันหมด = ="

แต่ก็สนุกดีอ่ะนะ... เหอๆๆ 

เอาล่ะ มาดูรีพอร์ทท่องเที่ยวญี่ปุ่นกับ AFS ในโครงการ JENESYS กันดีกว่า

(หลังจากผ่านไปแล้วเดือนกว่าๆ...)

 

  

2007.12.08 

 

วันนี้นั่งเครื่องจากสุวรรณภูมิ รู้สึกจะขึ้นเครื่อง 8.30

แต่ันัดรวมตัวกัน 6.30

(อีนี่ไปถึง 6.50 ช้าสุดในกลุ่ม 555+)

ถ่ายกับแม่ก่อนเข้าไปในไอ้ห้องผู้โดยสารขาออก 

รูปนี้ถ่ายตอนยังผอมแฮะ 555+ แบบว่าลดน้ำหนักเพื่อไปกินที่ยุ่นโดยเฉพาะ...

(อีนี่ช่าง...)

พอรวมกลุ่มเสร็จก็จะมีการแบ่งกลุ่มตามชื่อเป็น 6 กลุ่ม เอาไว้เช็คชื่อนับคน

แล้วก็ต้องแขวนอีป้ายห้อยคอสีชมพูๆ บอกกลุ่มไว้

เสร็จแล้วก็เข้าไปตรวจพาสปอร์ท+ไปรอที่ห้องผู้โดยสารขาออก 

โอ้ว ตู้เอ็มแอนด์เอ็ม!!!

เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็น! กะเหรี่ยงอย่างเราก็ถ่ายสิคะ

(กะเหรี่ยงจริงๆ เพิ่งเคยไปสนามบินสุวรรณภูมิอ่ะ 555+)

บรรยากาศภายใน เต็มไปด้วยร้านดิวตีฟี~

กลุ่มกะเหรี่ยง(แดง)ที่เข้าไปพร้อมกัน

รูปเล็ก+มืดมาก แต่ก็จะบรรยาย

ซ้าย พี่นิว ตาล แ้ล้วก็...(ชื่อไรหว่า จำไม่ได้) จีจี้ แล้วก็พี่นุ 

จำได้ว่าตอนนั้นจะมีต่อแถวตรวจพาสปอร์ท

แต่พวกเราอย่างนอกคอก เดินไปตรวจพาสปอร์ทตรงแถวที่คนเค้าไม่ไปกันเลยได้เข้ามาก่อนเพื่อน

(เข้ามายืนรอ...เหมือนเดิม 555+) 

เดินเข้าไปจะมีศาลาแบบไทยๆ

ถ่ายโดยมีไอ้ตาลเป็นพรีเซ็นเตอร์ 555+

ตั๋วเครื่องบิน! โอ้ว ตั๋วเครื่องบินของ JAL ค่ะพี่น้อง!!!

เแทบจะยกมือไหว้เลยทีเดียว 555+

 

บรรยากาศภายในเครื่องบินค่ะพี่น้อ~~~ง

(อีนี่บ้านน๊อก...บ้านนอก สมกับได้อยู่กลุ่มบ้านนอกตอนเข้าค่าย 555+)

บรรยากาศภายในเครื่องภาค 2 ค่ะพี่น้อง~

คุณพี่เธอนั่งดูหนังอย่างสนุกสนานและมันส์ในอารมณเป็น์อย่างมาก

ส่วนไอ้ตาลก็นั่งฟังเพลงถัดไปอีกหนึ่งที่ 

 ต๊าย~~~ย ดูสิคะพี่น้อง! มีจอ LCD ส่วนตัวด้วย~!!!

เกิดมาไม่เคยพบเคยเห็นค่ะ! ถ่าย~~~!!!

สำหรับการนั่งเครื่องยาวๆ 7 ชั่วโมงเนี่ย

จอนี่ถือเป็นเครื่องช่วยชีวิตได้อย่างดี

(ช่วยชีวิตจากความเบื่อ...)

เล่นเกมก็ได้ ดูหนังก็ได้ ฟังเพลงก็ได้ อืม... สะดวกดีเนอะ

  

นั่งมาได้ซักชั่วโมงสองชั่วโมง คุณพี่แอร์คนสวยก็เสิร์ฟอาหาร

โอ้ว... มันคืออาหารเครื่องบิน...

มีกระทั่งที่อุ่นร้อน โอ้ว ไฮโซจริงๆ!!!

 

และแล้ว 7 ชม. อันยาวนาน (ที่กรูหลับตลอด) ก็สิ้นสุดลง

ถึงสนามบินนาริตะแล้ว~

ตอนอยู่ในสนามบินร้อนมากๆ

นึกว่าถึงญี่ปุ่นแล้วจะหนาว ก่อนลงเครื่องเลยหยิบเสื้อมาใส่

ทั้งกระเป๋า ทั้งกล้อง พะรุงพะรังไปหมด ร้อนก็ร้อนแสรด แบบว่ากรูจะตายแล้ว~

พอได้รถเข็นนี่รีบโยนทุกอย่างใส่ทันที ถอดเสื้อกันหนาวทิ้งเลยด้วย

แล้วก็เข็นรถไปจุ้มกัน เช็คชื่อ เตรียมออกไปขึ้นรถ 

มีสต๊าฟของญี่ปุ่นมารอรับด้วยน่ารักมากๆ

แต่ไม่ได้ถ่ายรูปไว้เนื่องด้วยเหตุผลข้างบน...

 ที่ว่าร้อนน่ะ พอออกไปข้างนอกจะขึ้นรถปั๊บ

โอ้ว! ร้อนคืออะไร~!!!?

เย็นชื่นใจยิ่งกว่าดาร์ลี่ผสมฮอลล์ 

  

 

และแล้วพวกเราก็นั่งรถบัสจากสนามบินไปที่โรงแรม Nikko แถวๆ สนามบินนั่นแล

นั่งรถประมาณ 10 นาทีก็ถึงและ

แล้วเค้าก็จะให้กุญแจห้องพัก นอนห้องละ 2 คน วันนี้นอนห้องเดียวกับพี่เป็กกี้

พอเก็บของเสร็จ สต๊าฟญี่ปุ่นก็มีแจกของพวกป้ายชื่อกำหนดบัส+chapter

เสื้อโค้ท+สเวตเตอร์เหลือง กระเป๋า (สีแบ่งตาม chapter มี 3 สี รู้สึกโชคดีมากที่ได้สีดำ)

แล้วก็มีการบรรยาย อบรมเรื่องการใช้ชีวิตที่ประเทศญี่ปุ่น

แล้วก็กินข้าวเย็น~ แบบบุฟเฟต์ค่ะพี่น้อง!!! (แล้วจะไม่ให้อ้วนได้อย่างไร?)

พอกินข้าวเสร็จก็ไปเดินเล่นสำรวจโรงแรมกับไอ้ตาล 

 

บรรยากาศภายในโรงแรม 

 

คริสต์มาส! 

บันไดสวยดี...

(กะเหรี่ยงจังว่ะ บันไดมืงก็ถ่ายเนาะ...)

สองรูปนี้ถ่ายอยู่ทางฝั่งที่พวกฟิลิปปินส์พัก 

แหล่งฝากท้องของชาวไทยและนิว

มันคือโมเดลค่ะพี่น้อง!!!

ถ่ายอยู่หน้าห้องอาหารจีนในโรงแรม

ข้างๆ ห้องอาหารนี่มีช็อปของโรงแรม ขายของคล้ายๆ พวกร้านสะดวกซื้อ

อีเร็นกะอีตาลพากันแวะเข้าไป (ไม่ซื้ออะไรซักอย่าง)

ค่ะ อีตาลจากเมาเครื่อง แทบจะหายทันที...

เมื่อได้เห็นหน้าพรีเซ็นเตอร์ลิปมัน... จินนั่นเอง~

กรี๊ดกร๊าดซักครู่... แต่ก็ไม่ซื้อ  แล้วก็พากันไปกรี๊ดกร๊าดนิตยสารอีก  ...อย่างเกรียนค่ะ...

  

พอดูกันจนอิ่มหนำสำราญ ก็ออกไปเดินเล่นข้างนอก (โดยไร้เสื้อกันหนาว)

แท็กซี่ญี่ปุ่นค่ะพี่น้อง~!!!

โคมไฟสวยดี

หาใช่แค่เราสองคนไม่ แก๊งกะเหรี่ยงแดงพากันเดินให้พรึ่บ

แซมด้วยเสื้อเหลืองๆ นั่นคือฟิลิปปินสน่อ 555+

หนาวจนหายใจเป็นไอ แต่บางคนก็ใส่แต่เสื้อยืด... ช่างกล้า

(อีเร็นก็ด้วย ขี้เกียจขึ้นไปหยิบ) 

 

ลูกแก้วกับคุณพี่สต๊าฟคนญี่ปุ่น

  

 

เนื่องจากมีกฏให้อยู่แต่ในห้องหลังสีุ่่่ทุ่มครึ่ง ปาร์ตี้กะเหรี่ยงจึงเลิกรา

อีเร็นก็ขึ้นไปนั่งคุึยกะพี่เป็กกี้ เพราะยังไม่ง่วง

ในห้องมีแต่ฮีิตเตอร์หรือไรไม่ทราบ ร้อนชิบ... 

เลยเปิดหน้าต่างนอนทั้งคืน ลมพัดอย่างหนาว แถมได้ยินแต่เสียงเครื่องบิน  555+

 

มองไปจะเห็นสนามบินนาริตะเลยแหละ

กระจกหน้าต่างหนามากๆ เย็นเจี๊ยบเลย

จำได้ว่ากว่าจะหลับ ซักเที่ยงคืนนี่แหละ

 

2007.12.09

 Orientation & Tokyo study tour

 

ตื่นมาก็กินข้าวเป็นอย่างแรก น้ำก็ไม่อาบครับพี่น้อง อาบก่อนนอนพอ

เต็มไปด้วยกะเหรี่ยงเหลือง (เมื่อวานยังแดงอยู่เลย ฮา)

กินเสร็จก็ขึ้นรถไปฟังการบรรยายเกี่ยวกับ Orientation

พี่ๆ สต๊าฟน่ารักดี  มีแสดงละครบทบาทสมมติด้วย (ฮา)

แต่ตอนอยู่ข้างในไม่ได้ถ่ายไว้ 

 (ขวาสุดนั่นไม่ใช่สต๊าฟเด้อพี่น้อง 555+)

 

  

พอจบการบรรยาย ก็ไปขึ้นรถบัสแยกตามบัสของแต่ละ Chapter

มีตั้งแต่ A-T  

มาถึงตอนนี้อีเร็นอยู่กลุ่ม C, บัส M, Group 2, Chapter East-Mikawa กรุ๊ปย่อยในบัสคือกรุ๊ป 3

เอิ่ม... งงว่ะค่ะ นี่ยังไม่นับที่แบ่งสีเนมแท็กอีก (เพื่อ?)

เอาล่ะ ช่างหัวมันเถอะ รู้ว่าไม่งงกัน

พอขึ้นบัสไปมีแต่คนต่างชาติ ทั้งคันมีคนไทยอยู่สามคน

(ซึ่งเกาะกลุ่มกันอย่างแน่นแฟ้น)

แล้วเราก็ไปโตเกียวทัวร์กัน~!!! 

สต๊าฟประจำบัส--ซ้าย พี่โคเฮ ขวา พี่นาโอกิ

จะบอกว่าจริงๆ พี่โคเฮน่ารักมากๆ

แต่อยู่บัสนี่แค่ทริปโตเกียวอ่ะ วันอื่นก็ไม่เจอแล้ว อะฮื้อ~ TwT~

กินข้าวเที่ยงบนรถ

 น้ำส้มรสชาติคล้ายๆ น้ำเกลือแร่แฮะ (ฮา)

ระหว่างทางไปหลับแล้วหลับอีก ผ่านแต่ป่า

ช่วงที่ไปเป็นฤดูใบไม้ร่วง ต้นไม้งี้แดงไปหมด  ช่วงแรกๆ ก็ตื่นเต้นดีกับความสวย

แต่เอาไปเอามาชักง่วง  นั่งรถนานอยู่เหมือนกัน 555+

จุดหมายของเราคือโอไดบะ  พูดอย่างนี้อาจจะไม่คุ้น

แต่ถ้าพูดถึงโตเกียวดิสนีย์แลนด์ล่ะ?

"อ๋อ"กันหน่อยเดะ... 

อืม แถวๆ นั้นน่ะแหละ

พอเริ่มเข้าตัวเมืองอีนี่ถึงตื่น 555+  (ตื่นมาถ่ายรูป)

โตเกียวดิสนีย์แลนด์ค่ะพี่น้องคร้าาาาา~~~!!!

กะเกรี่ยงอย่างเราจะพลาดได้ไง?!

(ไม่ได้เข้าไปก็ขอถ่ายรูปไว้ก่อน) 

 

ผ่านอะไรแปลกๆ อีนี่ก็กะเหรี่ยงถ่ายไปหมด...

  

  

รู้สึกจะมีแต่อะไรไร้สาระยังไงก็ไม่รู้  เรามามีสาระกันมั่งเถอะ 

  

  

และแล้วก็ถึง มิไรคัง เป็นพิพิธภัณฑ์สิ่งประดิษฐ์ทางวิทยาศาสตร์ นวัตกรรม อะไรทันสมัยๆ

อย่างที่ชื่อ็บอกว่าเป็นการคิดเพื่ออนาคต 

ก็จะมีพวกอาซิโม หุ่นยนต์ ฯลฯ

หน้าทางเข้ามิไรคัง 

ตอนจะเข้าไปก็เจอพวกนักเรียนมาทัศนศึกษาด้วย (ชุดดำๆ น่ะแหละ)

บัตรเข้า

เนื่องจากกล้องแบตหมดและอยากลองใช้กล้องวิดีโอถ่าย ที่มิไรคังเลยมีรูปน้อยมากกกก

(น้อยที่ว่าก็มีแค่นี้แหละ...)

 

หลังจากมิไรคังแล้วก็ไป "Yumenoshima"

เป็นเรือนกระจกทรงโดมที่ปลูกพืชเมืองร้อน

ไม่น่าสนใจมากเท่าไหร่ แถวบ้านเราก็มี ไม่ต้องดูรูปหรอกเนอะ

(โดนตรีน)

"โดม" ที่ว่า 

ข้างหน้า 

 นี่ก็ข้างหน้า

แต่อีกข้าง  ชอบที่จัดเป็นรูปตัวโน้ตอ่ะ สวยดีเนอะ~

นี่ก็ยังข้างนอกอยู่

ข้างใน

  นี่ก็ยังข้างในอยู่

 ออกไปข้างนอกที่ไรแทบตาย... หนาว*ี้แตกเลยทีเดียว (ฮา)

 

 

พอเสร็จจากเที่ยวชมยูเมะโนะชิมะแล้วก็อพยพจากโรงแรม Nikko ไป Tokyo Bay Makuhari

คราวนี้กระเถิบเข้ามาอยู่ในเมืองกรุงมากขึ้น แต่ก็อยู่แถบข้างนอก ไม่ได้เข้าไปหรอก

สรุป... ความฝันไปอิเคะโบคุโระของตูข้าดับสลาย...

อดโด... อด...

มื้อเย็นของวันนี้เป็นแบบโต๊ะจีน... ส่วนตัวไม่ค่อยชอบแฮะ

นั่งโต๊ะแยกตามบัส อดเมาท์กะไอ้ตาลตามเคย

ได้คุยกันแป๊บนึง ก่อนลงมาจากห้องได้ข่าวว่าอัดคลิปรายการที่น้องยูโตะ HSJ ออกด้วย

อ๊ากกกกก อยากดูวววว ชัดๆ TwT ถ้าอาจารย์แหม่มนั่นไม่ตะเพิดหนีซะก่อนนะ!!!

(และได้ข่าวว่าวันต่อมาไ้ีอ้ตาลก็เผลอฟอร์แมทกล้องตัวเอง... เวรของกรรม)

อาหารมีแต่เมนูแปลกๆ มีจานนึงเป็นปลาหมึกผัดพริก (ไร้ซึ่งความเผ็ด...)

ทึ่ชอบที่สุดก็สเต็กปลากับนี่ 

ชีสเค้กราดน้ำตาลเมเปิ้ล 

เค้กอร่อยดี 555+  เสียดายให้กินแค่ชิ้นเดียวเองอ่ะ

เลยเกลียดโต๊ะจีน =w=

 

กินเสร็จมีกิจกรรมนิดหน่อย แล้วเค้าก็ไล่ไปนอน... 

คืนนี้นอนห้องเดียวกับน้องปังปอนด์จากบัสเดียวกัน

คนไทยในบัสเอ็มก็มี อีเร็น พี่นิว ปังปอนด์

ซึ่งแต่ละคนต่างก็เป็นโอตาคุ... แต่คนละสายโดยสิ้นเชิง 555+

แต่ยังไงก็ดีใจที่มีคนอ่านการ์ตูนด้วยกัน คุยกันง่ายดี

(แล้วก็นอนหลับโดยอดดูคลิป HSJ อ๊ากกกกกก)

 

 

2007.12.10 

Lunch Reception & Travel to Kyoto

 

วันนี้... ใส่ชุดไทยค่ะ

ใช่แล้วค่ะ ชุดไทย

 

แต่ละประเทศจะใส่ชุดประจำชาติของตัวเองไปงานเลี้ยงต้อนรับที่ Tokyo Big Sight

(ยกเว้นออส+นิว ใส่ชุดนักเรียนไป)

ต้นคริสต์มาส 

มานั่งรอขึ้นรถบัสก็ถ่ายรูปเล่นไปพลางๆ

พนักงานโรงแรมตองพาเลซ รอแยล พาวิลเลี่ยน โฮ(เฮือน)เต็ล 

(ชุดเขียวเด่นเป็นสง่า... ราวกับตานีหลุดมาจากกล้วยต้นใดต้นหนึ่งก็ไม่ปาน) 

สังเกตรองเท้า ผู้ยิ้งผู้หญิงว่ะค่ะ  แต่สุดท้ายก็เปลี่ยนเป็นผ้าใบ เพราะเดินแล้วสะดุดเอาสะดุดเอา 

ซ้าย-พี่นุ ขวา-พี่ดล

สีช่างตรงข้ามกันดีจริงๆ

ซ้าย-เอิร์น  ขวา-ปังปอนด์

คราวนี้มาสีใกล้เคียงมั่ง

ซ้าย-พี่นุ  ขวา-ปังปอนด์ 

เหมือนคู่แต่งงานเลยเนอะ

ซ้าย-พี่แอ้ม  ขวา-พี่ดล

ใส่โจงกระเบนสีเดียวกันเลย อย่างกับหลุดออกมาจากการ์ตูนไทย

พนักงานโรงแรม 1#

พนักงานโรงแรม 2#

 

ถ่ายรูปกันอย่างสนุกสนาน จนเป็นที่สะดุดตา

มีฝรั่งมาขอถ่ายรูปเท่านั้นแหละ เราเลยใช้งานเขาซะ... เอ่อ ไหว้วานจะดีกว่ามั้ย?

ชุมนุมคนไทยไหว้สวย(?) 

กว่าจะถ่ายเสร็จ แต่ละคน กล้องคนละตัว (ฮา) 

 

ถ่ายข้างในไม่พอ ยังออกไปถ่ายข้างนอกด้วย

(แต่หนาวชิบ ต้องถอดเสื้อถ่ายอีก)

ซุ้มจัดงานแต่งงาน 

สวยดี แต่พอทุกคนพยายามจะถ่ายคู่แล้วมันย้อนแสง 

พี่ดล 

พรีเซ็นเตอร์ครับ (ฮา)

 

พอถ่ายรูปเสร็จก็อพยพขึ้นรถบัสไปโตเกียวบิ๊กไซท์

ระหว่างนั่งรถ คุณไกด์ก็ได้แจ้งให้ทราบว่าสถานที่ยังไม่พร้อม

เลยให้คุณโชเฟอร์ขับวนๆ พาเราชมโอไดบะไปพลางๆ

อีเร็นก็เลยถ่ายรูปรอไปพลางๆ 

 

สถานีโทรทัศน์อะไรซักอย่าง

(ลืมแล้ว ไม่รู้เรียกว่าอะไร)

 

มิไรคัง 

นี่ก็ตึกอะไรซักอย่าง จำไม่ได้แล้ว

 

เข้าไปในงานได้ถ่ายนิดเดียวเอง  มัวแต่หาอีตาล

อยากเห็นว่าใส่ชุดไทยแล้วจะ"สวย"ขนาดไหน (กร๊าก)

ได้ข่าวว่าใส่ชุดแบบสไบ เลยยิ่งอยากเห็น (ฮา) 

แต่หาทั้งงานก็หาไม่เจอ TwT คนก็เยอะ ไอ้นี่ก็ไม่รู้ไปหลบอยู่ไหน

ข้าวก็แทบไม่ได้กิน เพราะคนเยอะมากกกกกก

แถมได้ถ่ายรูปจนมือหงิก (กล้องคนอื่น) 

ก็ได้รูปมา้เท่าที่เห็นนี่แหละ 

ซ้าย-พี่เป็ก ขวา-แก้ม

ชุมนุมคนไทย

 ไอ้ปอม

เพื่อนจากโรงเรียนเดียวกัน อยู่กรุ๊ปเดียวกันด้วย  เป็นขาที่ขาดไม่ได้ (ไพ่)

กลุ่มชาวไทยในชุดประจำชาติ 

แอบถ่ายคนไทยตอนโพสท์ท่าให้เพื่อนๆ ประเทศอื่นถ่ายรูป 

สำหรับงานนี้ก็เป็นงานเลี้ยงต้อนรับ  มีทูตกับรัฐมนตรี กับใครที่สำคัญๆ ซักอย่างมากันเยอะแยะเลย

(จำไม่ได้แล้ว...)

แล้วก็มีการแสดง... ของสต๊าฟชาวญี่ปุ่น  เรียกว่าเต้นอะไรซักอย่างนี่แหละ จำไม่ได้อีกแล้ว

(...มืงหนินะ)

สรุปว่าการแสดงที่อุตส่าห์ซ้อมอยู่ที่ไทยก็เลยไม่ได้แสดง (ฮา)

เสียดายค่าธงว่ะค่ะ ตั้ง 40 บาท (แมร่งจะงกไปไหน)

 

พอจบงานแล้วก็ขึ้นบัสไปที่สถานีรถไฟโตเกียวเพื่อไปต่อชินคันเซ็นไปเกียวโต

ด้วยความชุลมุนเพราะคนไทยก็พากันใส่เสื้อเหลืองมาด้วย แต่ตอนถ่ายรูปก็ถอดกองๆ กันไว้

อีเร็นเลยทำเสื้อหาย (เสียดายว่ะ ของฟรี...<<<อีงก)

ธงด้วย (ยังไม่ได้ใช้เลย TwT <<<อีงกเกอร์)

ระหว่างนั่งรถก็เลยถ่ายรูปอำลาโตเกียว

ย่านที่นั่งรถผ่านนี่คือกินซ่า ก็ได้แต่ผ่าน ไม่ได้แวะ (เศร้า)

ว่าแล้วก็มาดูรูปกันเถอะ 

ซ้าย-โรงละครโน  ขวา-ถ่ายเรื่อยเปื่อย

 ทิวทัศน์ภายในเมืองกินซ่า

 

ร้านซูชิ 

เซเว่นอีเลเว่นญี่ปุ่น 

(ว่าแต่มืงจะกระแดะพิมพ์ตัวเอียงไปถึงเมื่อไหร่วะเนี่ย)

(เออ ไม่ทำแล้วก็ได้วะ...)

 

สังเกตว่าจะมีแต่ประดับต้อนับคริสต์มาสกันทั้งนั้น 

ป้อมตรงนั้นน่ารักดี เลยถ่ายไว้

ขี้เกียจบรรยายรูปแล้ว คนอ่านคงขี้เกียจอ่านอะไรไร้ๆ แล้วเหมือนกันเนอะ 

 

 สถานีรถไฟ

 

 

รูปก่อนขึ้นชินคันเซ็นก็มีแค่นี้แหละ

ไ้ว้วันหลังจะมาอัพต่อ  ดึกและ =w="

  

 

---โม้นอกเรื่อง 

• วันนี้ไปบริจาคเลือดมาด้วย มีรถจากคลังเลือดกลางในรพ.ศรีนครินทร์มารับบริจาคที่รร.  เหอๆๆ สนุกดี~

• ท่านแม่ซื้อลูกหมามาตัวนึง พันธุ์ลาบราดอร์ ไว้วันหลังจะแนะนำให้รู้จัก...

• ทำโอโคโนมิยากิกินเอง เนื่องด้วยคนผสมแป้ง(ตัวกรู)ผสมได้ห่วยแตก รสชาติจึงอ้วกแตกมาก... เสียดายแป้งที่โฮสท์ซื้อให้ TwT 

• พรุ่งนี้(วันนี้?) เอาเป็นว่าวันศุกร์ ไม่ได้ไปโรงเรียนแหละ เย่~

(เลิกไร้สาระเหอะ จบๆ)

  

ปล. รักคานะตังที่สุดเลย~~ คาโบจร๋า จูดร๊วบบบ

ปลล. ห้ามใครบอกว่าคาโบเหมือน Gact ไม่งั้นโกรธ